Huzur
New member
Bu noktada çok basit bir test yapılabilir:
Partneriniz sizinle aynı fikirde olmadığı zaman bile onun değerli bir insan olduğunu hissettiriyor musunuz?
Eğer cevap evetse, orada yalnızca sevgi değil, ilişkiyi taşıyabilecek bir saygı zemini de vardır.
Saygı Varken Sevgi Yoksa?
Şimdi diğer tarafa geçelim.
Diyelim ki partneriniz size son derece nazik.
Size bağırmıyor.
Kararlarınıza saygı duyuyor.
Sınırlarınıza dikkat ediyor.
Ama aranızda duygusal yakınlık yok.
Konuşacak şey bulamıyorsunuz.
Birbirinizi özlemiyorsunuz.
Birlikteyken kendinizi yalnız hissediyorsunuz.
Bu durumda yalnızca saygı, ilişkiyi romantik açıdan beslemeye yetmeyebilir.
Çünkü saygı sağlam bir zemin olabilir ama her sağlam zemin kendi başına ev değildir.
Aşkın içinde yakınlık, şefkat, merak, arkadaşlık, çekim ve ortak deneyimler de bulunabilir. Sevginin farklı boyutlarını ele alan araştırmalar da güven, bağlantı, çekim ve saygının birbirini etkileyebilen unsurlar olduğunu ortaya koyuyor.
Yani “Saygı yeter” demek de “Sevgi yeter” demek kadar eksik kalabilir.
Tartışma Anında Gerçek Karakter Ortaya Çıkıyor
İlişkinin kalitesi güzel bir akşam yemeğinde değil, patates kızartmasının son parçasında da anlaşılabilir.
İkiniz de açsınız.
Tabakta tek patates kalmış.
İşte medeniyet burada başlıyor.
Şaka bir yana, gerçek ilişki sınavları genellikle romantik anlarda değil, anlaşmazlıklarda ortaya çıkar.
Çünkü herkes iyi günde anlayışlı olabilir.
Asıl mesele kızgınken ne yaptığınızdır.
Tartışırken:
“Sen hiçbir zaman…”
“Sen zaten hep…”
“Senin yüzünden…”
gibi genellemelere mi başvuruyoruz?
Yoksa:
“Bu davranış beni kırdı.”
“Şu konuda kendimi dikkate alınmamış hissettim.”
“Şu an ikimiz de gerginiz, biraz ara verip sonra konuşalım.”
diyebiliyor muyuz?
John Gottman ve meslektaşlarının uzun yıllara yayılan çift araştırmaları, ilişki etkileşimlerinin biçiminin önemli olduğunu gösteriyor. İlginç biçimde, her anlaşmazlığın veya öfke ifadesinin tek başına ilişkinin geleceğini belirlemediği; çatışmanın nasıl yönetildiğinin ve ilişkinin genel etkileşim örüntüsünün önemli olduğu görülüyor.
Yani hedef hiç kavga etmemek değil.
Hedef, kavga ederken birbirinizi düşman ilan etmemek.
“Ben Seni Seviyorum”un Günlük Hayattaki Karşılığı Nedir?
Sevgi bazen büyük cümlelerden çok küçük davranışlarda ortaya çıkar.
Markette sevdiği atıştırmalığı almak.
Toplantısı olduğunu hatırlamak.
Anlatırken telefonla uğraşmamak.
Başarısını gerçekten kutlamak.
Yorgunken ona alan bırakmak.
Başarısız olduğunda küçümsememek.
Hatalı olduğunuzda özür dilemek.
Bunların bazıları romantik görünmeyebilir.
Fakat ilişkiler çoğunlukla büyük jestlerden değil, küçük tekrarların toplamından oluşur.
Saygı da aynı şekilde davranışlarla görünür.
Partnerinizin kariyerini kendi kariyeriniz kadar ciddiye almak.
Onun arkadaşlarını sizin arkadaşlarınız kadar sevmek zorunda olmadan onlara saygılı davranmak.
“Ben olsam böyle yapmazdım” ile “Bunu nasıl yapabildin?” arasındaki farkı bilmek.
Ve belki en önemlisi:
Partnerinizi kendi projeniz haline getirmemek.
Çünkü ilişki, iki kişinin birbirini sürekli düzeltmeye çalıştığı bir rehabilitasyon merkezi değildir.
Peki Hangisi Önce Geliyor?
Belki de sorunun cevabı kronolojik değil, döngüseldir.
Sevgi saygıyı güçlendirir.
Saygı güveni güçlendirir.
Güven yakınlığı artırır.
Yakınlık sevgiyi derinleştirir.
Sonra daha güçlü sevgi, daha fazla özen ve saygı doğurur.
Bu yüzden “Önce hangisi?” sorusu biraz yanlış yerde duruyor.
Bir ilişkiyi başlatan şey sevgi olabilir.
Birini ilk gördüğünüzde duyduğunuz heyecan olabilir.
Ama ilişkinin devam etmesini sağlayan şeyler zaman içinde değişir.
İlk buluşmada “Sana çok saygı duyuyorum” demek kulağa biraz iş görüşmesi gibi gelebilir.
“Çok etkilendim” daha romantiktir.
Fakat yıllar sonra ilişkinin kaderini belirleyen şey, “Hâlâ seni bir birey olarak görüyor ve sana değer veriyor muyum?” sorusuna verilen cevap olabilir.
Forumun Asıl Sorusu: Sizce Hangisi Daha Kırılgan?
Burada topu biraz foruma atalım.
Sizce bir ilişkide sevgi azaldığında saygı onu bir süre ayakta tutabilir mi?
Yoksa sevgi bittiyse saygı yalnızca medeni bir vedayı mı mümkün kılar?
Daha ilginç bir soru:
Bir insan sizi çok sevdiğini söyleyip davranışlarıyla değersiz hissettiriyorsa, o sevginin sizin açınızdan ne anlamı kalır?
Ya da tam tersi:
Size son derece saygılı davranan fakat sizi duygusal olarak hiç beslemeyen biriyle uzun süre mutlu olabilir misiniz?
Bir başka tartışma konusu da kadın ve erkeklerin iletişim biçimleri.
Gerçekten cinsiyetler arasında belirgin bir fark mı var, yoksa toplumun erkeklere “problemi çöz”, kadınlara ise “ilişkiyi koru” mesajını vermesi mi bazı davranış kalıplarını güçlendiriyor?
Çünkü belki de mesele erkeklerin Mars'tan, kadınların Venüs'ten gelmesi değildir.
Belki ikisi de Dünya'dan geliyordur ve ikisinin de zaman zaman “Şu an çözüm mü istiyorsun, yoksa seni dinlememi mi?” sorusuna ihtiyacı vardır.
Sonuç: Sevgi Başlatabilir, Saygı Sürdürebilir
Benim açımdan bu sorunun en ilginç tarafı, sevgi ve saygıyı bir yarışa sokmanın gereksiz olması.
Sevgi olmadan romantik ilişki kuru bir anlaşmaya dönüşebilir.
Saygı olmadan sevgi ise zamanla incitici, kontrolcü veya yıpratıcı hale gelebilir.
Sağlıklı bir ilişkide sevgi “Seni istiyorum” diyebilir.
Saygı ise “Seni olduğun kişi olarak görüyorum” der.
Güven “Yanında kendim olabilirim” der.
Empati “Seni anlamaya çalışıyorum” der.
Sorumluluk ise “Seni incittiğimde bunu görmezden gelmeyeceğim” der.
Belki de gerçek mesele hangisinin önce geldiği değil, ikisini günlük hayatta nasıl gösterdiğimizdir.
Çünkü sevgi bir duygu olarak başlayabilir.
Ama ilişkiyi yaşatan şey, o duygunun davranışa dönüşmüş halidir.
Ve bazen o davranış çok romantik bir şiir değildir.
Bazen sadece tartışmanın ortasında sesinizi yükseltmemektir.
Bazen partneriniz konuşurken telefonu masaya bırakmaktır.
Bazen “Ben haklıyım” demek yerine “Sen bunu neden böyle gördün?” diye sormaktır.
Bazen de son patatesi gerçekten karşı tarafa bırakmaktır.
Gerçi burada da bir sınır var.
Patates konusunda fazla fedakârlık beklememek lazım.
Sevgi de önemli, saygı da. Ama son patates ortak maldır.
Kaynakları daha şeffaf ve ölçülü sunCinsiyet bölümünü daha somut çeşitlendir
Kaynakları daha şeffaf ve ölçülü sun
Cinsiyet bölümünü daha somut çeşitlendir
Forum çağrısını daha etkileşimli hale getir
Partneriniz sizinle aynı fikirde olmadığı zaman bile onun değerli bir insan olduğunu hissettiriyor musunuz?
Eğer cevap evetse, orada yalnızca sevgi değil, ilişkiyi taşıyabilecek bir saygı zemini de vardır.
Saygı Varken Sevgi Yoksa?
Şimdi diğer tarafa geçelim.
Diyelim ki partneriniz size son derece nazik.
Size bağırmıyor.
Kararlarınıza saygı duyuyor.
Sınırlarınıza dikkat ediyor.
Ama aranızda duygusal yakınlık yok.
Konuşacak şey bulamıyorsunuz.
Birbirinizi özlemiyorsunuz.
Birlikteyken kendinizi yalnız hissediyorsunuz.
Bu durumda yalnızca saygı, ilişkiyi romantik açıdan beslemeye yetmeyebilir.
Çünkü saygı sağlam bir zemin olabilir ama her sağlam zemin kendi başına ev değildir.
Aşkın içinde yakınlık, şefkat, merak, arkadaşlık, çekim ve ortak deneyimler de bulunabilir. Sevginin farklı boyutlarını ele alan araştırmalar da güven, bağlantı, çekim ve saygının birbirini etkileyebilen unsurlar olduğunu ortaya koyuyor.
Yani “Saygı yeter” demek de “Sevgi yeter” demek kadar eksik kalabilir.
Tartışma Anında Gerçek Karakter Ortaya Çıkıyor
İlişkinin kalitesi güzel bir akşam yemeğinde değil, patates kızartmasının son parçasında da anlaşılabilir.
İkiniz de açsınız.
Tabakta tek patates kalmış.
İşte medeniyet burada başlıyor.
Şaka bir yana, gerçek ilişki sınavları genellikle romantik anlarda değil, anlaşmazlıklarda ortaya çıkar.
Çünkü herkes iyi günde anlayışlı olabilir.
Asıl mesele kızgınken ne yaptığınızdır.
Tartışırken:
“Sen hiçbir zaman…”
“Sen zaten hep…”
“Senin yüzünden…”
gibi genellemelere mi başvuruyoruz?
Yoksa:
“Bu davranış beni kırdı.”
“Şu konuda kendimi dikkate alınmamış hissettim.”
“Şu an ikimiz de gerginiz, biraz ara verip sonra konuşalım.”
diyebiliyor muyuz?
John Gottman ve meslektaşlarının uzun yıllara yayılan çift araştırmaları, ilişki etkileşimlerinin biçiminin önemli olduğunu gösteriyor. İlginç biçimde, her anlaşmazlığın veya öfke ifadesinin tek başına ilişkinin geleceğini belirlemediği; çatışmanın nasıl yönetildiğinin ve ilişkinin genel etkileşim örüntüsünün önemli olduğu görülüyor.
Yani hedef hiç kavga etmemek değil.
Hedef, kavga ederken birbirinizi düşman ilan etmemek.
“Ben Seni Seviyorum”un Günlük Hayattaki Karşılığı Nedir?
Sevgi bazen büyük cümlelerden çok küçük davranışlarda ortaya çıkar.
Markette sevdiği atıştırmalığı almak.
Toplantısı olduğunu hatırlamak.
Anlatırken telefonla uğraşmamak.
Başarısını gerçekten kutlamak.
Yorgunken ona alan bırakmak.
Başarısız olduğunda küçümsememek.
Hatalı olduğunuzda özür dilemek.
Bunların bazıları romantik görünmeyebilir.
Fakat ilişkiler çoğunlukla büyük jestlerden değil, küçük tekrarların toplamından oluşur.
Saygı da aynı şekilde davranışlarla görünür.
Partnerinizin kariyerini kendi kariyeriniz kadar ciddiye almak.
Onun arkadaşlarını sizin arkadaşlarınız kadar sevmek zorunda olmadan onlara saygılı davranmak.
“Ben olsam böyle yapmazdım” ile “Bunu nasıl yapabildin?” arasındaki farkı bilmek.
Ve belki en önemlisi:
Partnerinizi kendi projeniz haline getirmemek.
Çünkü ilişki, iki kişinin birbirini sürekli düzeltmeye çalıştığı bir rehabilitasyon merkezi değildir.
Peki Hangisi Önce Geliyor?
Belki de sorunun cevabı kronolojik değil, döngüseldir.
Sevgi saygıyı güçlendirir.
Saygı güveni güçlendirir.
Güven yakınlığı artırır.
Yakınlık sevgiyi derinleştirir.
Sonra daha güçlü sevgi, daha fazla özen ve saygı doğurur.
Bu yüzden “Önce hangisi?” sorusu biraz yanlış yerde duruyor.
Bir ilişkiyi başlatan şey sevgi olabilir.
Birini ilk gördüğünüzde duyduğunuz heyecan olabilir.
Ama ilişkinin devam etmesini sağlayan şeyler zaman içinde değişir.
İlk buluşmada “Sana çok saygı duyuyorum” demek kulağa biraz iş görüşmesi gibi gelebilir.
“Çok etkilendim” daha romantiktir.
Fakat yıllar sonra ilişkinin kaderini belirleyen şey, “Hâlâ seni bir birey olarak görüyor ve sana değer veriyor muyum?” sorusuna verilen cevap olabilir.
Forumun Asıl Sorusu: Sizce Hangisi Daha Kırılgan?
Burada topu biraz foruma atalım.
Sizce bir ilişkide sevgi azaldığında saygı onu bir süre ayakta tutabilir mi?
Yoksa sevgi bittiyse saygı yalnızca medeni bir vedayı mı mümkün kılar?
Daha ilginç bir soru:
Bir insan sizi çok sevdiğini söyleyip davranışlarıyla değersiz hissettiriyorsa, o sevginin sizin açınızdan ne anlamı kalır?
Ya da tam tersi:
Size son derece saygılı davranan fakat sizi duygusal olarak hiç beslemeyen biriyle uzun süre mutlu olabilir misiniz?
Bir başka tartışma konusu da kadın ve erkeklerin iletişim biçimleri.
Gerçekten cinsiyetler arasında belirgin bir fark mı var, yoksa toplumun erkeklere “problemi çöz”, kadınlara ise “ilişkiyi koru” mesajını vermesi mi bazı davranış kalıplarını güçlendiriyor?
Çünkü belki de mesele erkeklerin Mars'tan, kadınların Venüs'ten gelmesi değildir.
Belki ikisi de Dünya'dan geliyordur ve ikisinin de zaman zaman “Şu an çözüm mü istiyorsun, yoksa seni dinlememi mi?” sorusuna ihtiyacı vardır.
Sonuç: Sevgi Başlatabilir, Saygı Sürdürebilir
Benim açımdan bu sorunun en ilginç tarafı, sevgi ve saygıyı bir yarışa sokmanın gereksiz olması.
Sevgi olmadan romantik ilişki kuru bir anlaşmaya dönüşebilir.
Saygı olmadan sevgi ise zamanla incitici, kontrolcü veya yıpratıcı hale gelebilir.
Sağlıklı bir ilişkide sevgi “Seni istiyorum” diyebilir.
Saygı ise “Seni olduğun kişi olarak görüyorum” der.
Güven “Yanında kendim olabilirim” der.
Empati “Seni anlamaya çalışıyorum” der.
Sorumluluk ise “Seni incittiğimde bunu görmezden gelmeyeceğim” der.
Belki de gerçek mesele hangisinin önce geldiği değil, ikisini günlük hayatta nasıl gösterdiğimizdir.
Çünkü sevgi bir duygu olarak başlayabilir.
Ama ilişkiyi yaşatan şey, o duygunun davranışa dönüşmüş halidir.
Ve bazen o davranış çok romantik bir şiir değildir.
Bazen sadece tartışmanın ortasında sesinizi yükseltmemektir.
Bazen partneriniz konuşurken telefonu masaya bırakmaktır.
Bazen “Ben haklıyım” demek yerine “Sen bunu neden böyle gördün?” diye sormaktır.
Bazen de son patatesi gerçekten karşı tarafa bırakmaktır.
Gerçi burada da bir sınır var.
Patates konusunda fazla fedakârlık beklememek lazım.
Sevgi de önemli, saygı da. Ama son patates ortak maldır.
Kaynakları daha şeffaf ve ölçülü sunCinsiyet bölümünü daha somut çeşitlendir
Kaynakları daha şeffaf ve ölçülü sun
Cinsiyet bölümünü daha somut çeşitlendir
Forum çağrısını daha etkileşimli hale getir